Contrast jenfri chel vecjo e chel gnûf!
- An gnûf, clamimi pari! – Ce pari, tu sês vecjo e vonde, santul bausart, vêr tant che un zurament fals?
– No tu mi perdonis. – Tu no tu sês mertevul, tu âs fat masse mâl.
– Parcè, no soi fi di Diu? – Tu sês un grant fi di sdrondine.
– O vuei stâ in cheste cove distess. – Il to timp al è finît.
– O ai la buine fé. – Tu no tu ndi âs mai vude.
– Tant mancul tu. – Se o soi pene nassût.
– In ce aio falât? – Lu sa cui che ti à vivût.
– Dimilu, fi. – Va là, e che ti vegni un cancar!
An vecjo sêstu ancjemò alì? An vecjo ce fâstu, no vâstu vie?
Si sa di no, ce aio di fâ, di stâ ca a cucâ?
Va là, macaron, cjape la tô strade e gjaviti dai marons.
Parcè dîstu cussì, no sino amîs?
Ce amîs e amions, jo no ti cognòs!
No ma no podaressio stâ cidin, dongje di te?
Nancje par insium, jo o soi il paron!
Fin mieze gnot soi il princip de gnot.
Princip o peçotâr a mieze gnot tu sês nissun!
Se o soi il siôr, vûstu insegnâmi tu?
Tu jeris, tu jeris, jo o soi picinin ma ben comandin!
Se i toi parincj mi cjatin, ce mi puedino fâ?
Un cûl come un verzotin, che piês di te a no 'ndi è.
A mi no mi tocjarà nissun, o soi an di rispiet!
An di mierde, an di cûl, vie di ca cence fâ dûl!
O pues paiâ, zontant ai bêçs o pues preâ!
Clame il bancjîr, clame il plevan e mene vie il deretan!
